Ik wil zelf vertellen!

Je luistert niet!

Ooit had ik een leidinggever als contactpersoon van een organisatie. De goede man, laat ik hem even voor het gemak Anton noemen, luisterde absoluut niet. Of eigenlijk luisterde die goed maar je had nooit dat gevoel bij hem.

Anton de kampioen.

Als de zomervakantie voorbij was moesten een collega en ik bij hem verschijnen, bilateraal overleg. Van te voren sloten we een weddenschap. Mijn collega zei bijvoorbeeld dat het 60 seconde zou duren. Ik ging voor 1.5 minuut. Waar ging die weddenschap over? Over de tijd dat het zou duren alvorens onze contactpersoon zou zeggen: ‘Ja, dat heb ik ook meegemaakt.…’ of ‘Ja, daar ben ik ook geweest…’ of nog slimmer ‘Ja dat doet me denken aan’. Het ritueel was als volgt: we moesten eerst heel lang luisteren naar de avonturen van Anton. Op vakantie geweest in…. en gezien dat ….en dat gegeten….  en geweest in die en die stad en dat ging maar door. Dan na lange tijd vroeg ie: ‘en.. hoe was jullie vakantie?’ Dan begon een van ons te vertellen en meestal na zeer korte tijd zei Anton… ‘o, ja daar ben ik ook geweest’ of… ‘daar hadden we het pas over daar wil ik ook nog naartoe’.  We hadden geen gesprek. Het was meer een luister uur. Mijn collega won de weddenschap. Het duurde korter dan 60 seconde alvorens Anton weer het woord nam.

Mia heeft het licht niet gezien.

Ik zie deze kwaal steeds vaker. Mijn tante Mia had het ook. Elk onderwerp werd wel doodgeslagen door autobiografische opmerkingen. Het valt me op dat dit fenomeen zich steeds meer voordoet. In privé situaties kan dat een signaal zijn van: ik luister naar jou en wil met je delen of meevoelen. In zakelijk opzicht is dat een bijzonder vervelende eigenschap. Snel een reactie in termen van IK OOK maakt de meeste gesprekken kapot. Tante Mia heeft het licht nooit gezien.

Turma oefening: luister en heb plezier

Cursisten krijgen in de moduul gesprekstechnieken de vraag om eens in een familiebijeenkomst je aan de buitenkant op te stellen en te luisteren naar al die verhalen. Ervaring leert dat als je erop gaat letten het stierlijk vervelend is. Men luistert niet maar ligt op de loer om zelf iets te vertellen. Oom Jo komt altijd uit op zijn werk. Nicht Josefien zal altijd wel iets over haar grote hobby de tuin tevoorschijn toveren. En zo verder. Stokpaardjes waar men graag over wil vertellen ten koste van anderen. ‘Frankrijk… o daar zijn we ook geweest…’ Deze interventies noemt men autobiografisch luisteren. Hoe minder men meemaakt, hoe meer last men heeft van deze interventies.

Luisteren is moeilijk.

Tuurlijk iedereen brandt wel eens van verlangen om zelf iets te vertellen, maar sommige mensen zien zichzelf als middelpunt van het universum. Het fenomeen autobiografisch luisteren is hardnekkig. En als je het eenmaal op je netvlies hebt zie je het overal. De medewerker die iets wil vertellen over bijvoorbeeld het team. De leidinggever/ster die het niet kan laten een eigen ervaring te willen delen. En het is komisch want sommige mensen zijn zeer vaardig om hun eigen interpretaties continu over het voetlicht te dragen. Internet heeft gedeeltelijk deze rol overgenomen. Let maar eens op hoeveel mensen het super vinden de meest onbenullige dingen op het internet te zetten. “We hebben gisteren lekker gegeten”. Als je zoveel tijd hebt om dit soort zaken te posten dan is je leven wellicht niet zo spannend. Vandaar dat ik snel dit stukje afsluit anders gaat men mij ook nog van deze kwaal verdenken.

Je kunt het leren.

Goed nieuws!!! Goed luisteren kun je leren. Zowel zakelijk als privé te gebruiken. Deze fantastische management vaardigheid kan Turma u leren.

2020-10-05T08:14:37+00:00October 5th, 2020|