Vooraf.

Het begint met onrust. ‘We halen het niet… we verbeteren niet… we moeten wat anders’. Men is ontevreden: de aandeelhouders, de manager, de midden manager, de medewerker, de nevendienst. Enz. Alligned in ontevredenheid. De doelen worden niet gehaald. Laat staan dat men de doelen kent en weet WIE ze zou moeten halen. Samenwerking… nee … elkaar de schuld geven… Irritatie, onmacht, onkunde, enz. Dat kan ontstaan door groei, door vervreemding van elkaar en het product… !! Het ergste is als men begint over cultuur. Dat is zo’n heerlijk begrip. Daar kan je alle kanten mee op. Gemeenschappelijk waarden, hoe we met elkaar omgaan, wat we overdragen, hoe we elkaar zien… enz. Maar… sorry voor het woord: gezwam… Iemand komt bij ons terecht. Met scepsis: ‘opleiden… we hebben er al zoveel gehad…’ Het beklijft niet, het helpt niet en… het is ook nog duur.