In ons vak nemen we vaak afscheid van mensen. We stellen een groep samen om deze op te leiden.

Vol enthousiasme, maar ook met de nodige scepsis komen cursisten bij elkaar. ‘Wat staat me te wachten, wat gaan ze met me doen, kan ik dit wel?’ Al snel ontstaat er een cultuurtje. Grapjes (‘ik heb maar één zakdoek, huil hem maar vo’), regels (kom op tijd of kom niet) gemeenschappelijke roddels (over opdrachten die te moeilijk zijn, te veel of makkelijk te kopiëren), enz. En al snel is er een afscheidsceremonie. Dat doen we altijd deftig: toetsing, mondelinge presentatie, certificaat, toespraakjes, cadeautje, bloemen en een hand.
Maar vorige week was er een pijnlijk afscheid, namelijk van Nedcar. We leveren al sinds 1986. De eerste opleiding die ik voor Nedcar gaf was voor kitters, daarna spuiters, uitdeukers, enz, enz. En van deze vakopleidingen naar opleidingen in het kader van lean manufacturing bv train the trainer, workshops voor taakgroepmedewerkers, verbeterconferenties en trainingen voor leiders. Daarna een lange periode met leiderschap trainingen. Eerst voor de coördinatoren, toen de rayonleiders, de afdelingsleiders (management development), stafafdelingen of leiders van stafafdelingen en vele presentaties voor de unitmanagers, directies en teams.

In 2007, tijdens een van de vele crisisperiodes, nam ik afscheid: ‘Ik begrijp dat dit geen tijd is voor ‘out of pocket kosten’ en dus opleidingen. Ik hoop dat ik in betere tijden weer bij u welkom ben als een van uw leveranciers’ (uit afscheidsbrief aan de directie 10 feb 2007). Maar… ik werd gebeld bij de komst van BMW. Een complete school stampten we uit de grond. Meer dan 300 leiders werden met een opleiding van 1 jaar per persoon. klaargestoomd voor hun productietaak. Al met al lukte dat goed. VDL Nedcar was tevreden, de cursisten en wij ook. Mijn zoon hielp me mee.

En nu is het bedrijf gesloten. Een hard afscheid, pijnlijk, allereerst natuurlijk voor de mensen die er de laatste jaren nog werkten.  Maar ook voor de regio, Limburg en leveranciers zoals ik. Het ga jullie allen goed… en dank voor jullie vertrouwen.

Turma, Theo en Juul Peeters

 

 

Foto impressie